บทที่ 456

เสียงนี้แหลมและบาง เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับมีดบาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เงียบสงบ ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที

  ห้องประชุมเงียบลงในทันที

  ทุกคนมองตากัน

  "เสียงอะไรน่ะ?"

  "ฉัน...ฉันเหมือนจะได้ยินเสียงคนตะโกนว่าฆ่าคน? ฉันไม่ได้ยินผิดใช่ไหม?"

  "ฉันก็เหมือนจะได้ยินเสียงคนตะโกนว่าฆ่าคน"

  "ใช่ๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ